تفاوت بین تراشه ها، نیمه هادی ها و مدارهای مجتمع چیست؟

نیمه هادی ها به موادی گفته می شود که رسانایی بین هادی و عایق در دمای اتاق دارند. مواد نیمه رسانای رایج عبارتند از سیلیکون، ژرمانیوم، آرسنید گالیم و غیره. سیلیسیم بیشترین تأثیر را در کاربرد مواد نیمه هادی مختلف دارد. در مقایسه با رساناها و عایق ها، کشف مواد نیمه هادی آخرین مورد بود. تا دهه 1930، زمانی که فناوری تصفیه مواد بهبود یافت، وجود نیمه هادی ها واقعاً توسط جامعه دانشگاهی به رسمیت شناخته شد. نیمه هادی عمدتا از چهار جزء تشکیل شده است: مدار مجتمع، دستگاه فوتوالکتریک، دستگاه گسسته و سنسور. از آنجایی که مدار مجتمع بیش از 80 درصد دستگاه ها را تشکیل می دهد، نیمه هادی و مدار مجتمع معمولاً معادل هستند. با توجه به دسته بندی محصول، مدارهای مجتمع عمدتا به چهار دسته تقسیم می شوند: ریزپردازنده ها، حافظه ها، دستگاه های منطقی و شبیه سازها. معمولا ما آنها را چیپس می نامیم. مدارهای مجتمع می توانند مدارهای آنالوگ و دیجیتال را بر روی یک تراشه یکپارچه کنند تا دستگاه هایی مانند مبدل آنالوگ به دیجیتال و مبدل دیجیتال به آنالوگ بسازند. این مدار اندازه کوچکتر و هزینه کمتری را فراهم می کند.